Rozważanie drugie

Mój Zbawiciel

Pan światłem i zbawieniem moim:
kogóż mam się lękać?
Pan obroną mojego życia:
przed kim mam się trwożyć?
Gdy na mnie nastają złośliwi,
by pożreć moje ciało,
wtenczas oni, wrogowie moi i nieprzyjaciele,
chwieją się i padają.
Chociażby stanął naprzeciw mnie obóz,
moje serce bać się nie będzie;
choćby wybuchła przeciw mnie wojna,
nawet wtedy będę pełen ufności.
O jedno proszę Pana,
tego poszukuję:
bym w domu Pańskim przebywał
po wszystkie dni mego życia,
abym zażywał łaskawości Pana,
stale się radował Jego świątynią.
Albowiem On przechowa mnie w swym namiocie
w dniu nieszczęścia,
ukryje mnie w głębi swego przybytku,
wydźwignie mnie na skałę.
Już teraz głowa moja się podnosi
nad nieprzyjaciół, co wokół mnie stoją.
Złożę w Jego przybytku
ofiary radości,
zaśpiewam i zagram Panu.
Usłysz, Panie, głos mój – wołam:
zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mnie!
O Tobie mówi moje serce: «Szukaj Jego oblicza!»
Szukam, o Panie, Twojego oblicza;
swego oblicza nie zakrywaj przede mną,
nie odpędzaj z gniewem swojego sługi!
Ty jesteś moim wspomożeniem,
więc mnie nie odrzucaj i nie opuszczaj mnie,
Boże, moje Zbawienie!
Choćby mnie opuścili ojciec mój i matka,
to jednak Pan mnie przygarnie.
Panie, naucz mnie Twojej drogi,
prowadź mnie ścieżką prostą,
z powodu mych wrogów!
Nie wydawaj mnie na łaskę moich nieprzyjaciół,
bo przeciw mnie powstali kłamliwi świadkowie
i ci, którzy dyszą gwałtem.
Wierzę, iż będę oglądał dobroć Pańską
w ziemi żyjących.
Ufaj Panu, bądź mężny,
niech się twe serce umocni, ufaj Panu!
Ps 27
Człowiek uwielbienia chociaż na swojej drodze spotyka cierpienia, przeciwności i trudności, to jednak wie, kim jest, i wie, co z nim czyni Bóg. Bóg podnosi go ponad to, co jest przeciwnością, i czyni nowym stworzeniem, czyni dzieckiem, dziedzicem, który ma przeżywać nową tożsamość – tożsamość tego, który został wpuszczony w głębiny serca Boga, dopuszczony do Jego największych tajemnic. To wszystko sprawia, że człowiek przyjmuje zupełnie nową postawę życia. Nie chodzi już przygnębiony i skulony, dociskany do ziemi problemami i trudnościami, ale wyprostowany wznosi swoje oczy ku górom, bo stamtąd przychodzi pomoc (por. Ps 121,1-2), bo tam jest Pan, który jest większy od wszelkich przeciwności, bo stamtąd przychodzi Jego ocalenie. Człowiek, który doświadcza tego ocalenia, na to zbawcze działanie Boga, który się objawia w jego życiu, odpowiada uwielbieniem.
Nie chodzi o to tylko, by uwielbiać Boga w czasie modlitwy osobistej czy spotkania wspólnotowego, ale chodzi o coś bardziej głębszego – o codzienność uwielbienia, o sposób myślenia, sposób reagowania, patrzenia, mówienia, o sposób przeżywania tego wszystkiego, co przychodzi. By to wszystko, co nas spotyka, czego doświadczamy – by to było zanurzone w uwielbieniu, byśmy nigdy nie wychodzili z obłoku chwały Bożej, byśmy nigdy nie tracili tej świadomości, gdzie jest nasza ojczyzna, kim jesteśmy i czym żyjemy. To jest bardzo ważne i już na pierwszy rzut oka widać, czy my żyjemy w uwielbieniu, w chwale Bożej, czy też nie.
Najbardziej naszą wiarę umacnia doświadczenie Boga, który przychodzi do naszego doświadczenia grzechu, słabości, niemocy, trudu… To te sytuacje zmieniają nas, zmieniają naszą relację z Bogiem.

  • Jak reagujesz na trudności, których doświadczasz? U kogo najpierw szukasz pomocy?
  • Czy uwielbiasz Boga niezależnie od sytuacji, w jakiej się znajdujesz?
  • Czy wierzysz, że Bóg jest większy od wszelkich przeciwności, których doświadczasz?

Uwielbij dziś Boga w tych sytuacjach, w których doświadczyłeś ocalenia i wyznaj na nowo wiarę w to, że tylko w Nim jest Twoje zbawienie.