Rozważanie piąte

Żyć w Bożej chwale

„Na to zaś wszystko [przywdziejcie] miłość, która jest spoiwem doskonałości. A w sercach waszych niech panuje pokój Chrystusowy, do którego też zostaliście wezwani w jednym Ciele. I bądźcie wdzięczni. Słowo Chrystusa niech w was mieszka w [całym swym] bogactwie: z całą mądrością nauczajcie i napominajcie siebie, psalmami, hymnami, pieśniami pełnymi ducha, pod wpływem łaski śpiewając Bogu w waszych sercach. A cokolwiek mówicie lub czynicie, wszystko [niech będzie] w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego”.
Kol 3,14-17
Jeżeli zwrócisz się na życie w uwielbieniu, życie w chwale Bożej, to będziesz miał nowe oczy, nowe perspektywy, to będziesz wiedział, że Bóg jest i działa w Twoim życiu. Nie zostałeś stworzony po to, aby Ci było ciężko, ale zostałeś stworzony i zaproszony do relacji z Bogiem po to, żeby żyć w Jego obecności. To od Ciebie zależy, jak wygląda Twoje życie, bo Bóg już zrobił wszystko, bo Bóg jest dobry i On daje wszystko, abyś miał życie, abyś żył pełnią Jego błogosławieństwa. Albo przyjmujesz to BOŻE ŻYCIE i wprowadzasz je w swoje życie, i żyjesz w chwale Bożej, i widzisz wszystko w nadziei, w możności zwycięstwa, i żyjesz w tej mentalności, że dla tych, którzy są z Bogiem, wszystko przyczynia się ku dobremu, że choć nieraz jest ciężko, to idziesz dalej, bo nie jesteś sam, bo BÓG JEST. Albo żyjesz jak niewolnik, jak człowiek smutny, uciemiężony, zniechęcony, człowiek, który co chwilę się poddaje, który żyje bez nadziei. Od Ciebie zależy, czy będziesz człowiekiem żyjącym w uwielbieniu, który będzie patrzył na życie w Boży sposób, czy będziesz chodził drogami, które prowadzą donikąd.
Ale jest też coś więcej, ponieważ Bóg postawił Cię w konkretnym miejscu, wśród konkretnych ludzi. Co jest istotą Twojej posługi dla nich, Twojej służby, Twojego świadectwa, Twojego „bycia z nimi” jako przyjaciel Oblubieńca? Co robi nasz patron – Jan Chrzciciel? Wskazuje na Jezusa, mówi innym: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata” (J 1,29). To jest istota Twojej posługi – pokazać Boga, który JEST. „Wysłuchałem Twojej i historii i chcę Ci powiedzieć: Tu jest Bóg, tu patrz. Nie patrz w siebie, nie patrz w swój lęk, w swój smutek, bo to Cię będzie tylko dobijać i pochylać. Patrz na Jezusa. Tu jest Bóg”. Czym jest zatem ewangelizacja? Pokazywaniem Boga, niczym innym. Ale jest jedna ważna rzecz: Tylko ten, kto jest zewangelizowany, może ewangelizować; tylko ten, kto wie, gdzie jest Jezus, pokaże Jezusa. Ten kto nie wie, mówi głupoty, puste słowa, które nie dotykają, nie zmieniają życia, nie dają nadziei, nie wyciągają z bagna. Tylko ludzie, którzy wiedzą, gdzie jest Jezus i czego On pragnie, co mówi w tym momencie, są wyzwolicielami. Tylko ci, którzy wiedzą, gdzie jest ziemia obiecana, będą w stanie do niej prowadzić.
Jesteś człowiekiem, który wie, gdzie jest Bóg? Jesteś człowiekiem, który żyje w Jego chwale? Jesteś człowiekiem, który widzi Boga codziennie obok siebie? Jeśli tak, to będziesz bezpiecznie prowadził innych ludzi. Ale jeśli jesteś człowiekiem, który nie ma pojęcia, gdzie jest Bóg – pomimo że formujesz się we wspólnocie, pełnisz jakieś posługi czy odpowiedzialności – jeśli żyjesz poza Bożą chwałą, to zwodzisz innych, bo nie prowadzisz ich do Źródła – do Boga, który daje życie.
To jest szczególny czas, w którym Bóg wzywa nas do bardzo konkretnej refleksji, by postawić nas w prawdzie. By każdy mógł sobie odpowiedzieć na pytanie: Czy pokazujesz Boga prawdziwego, takiego, jakim jest, tam, gdzie jest On i Jego Słowo? Czy też próbujesz po ludzku ogarnąć rzeczywistość, żeby „jakoś tam było”?
Żyć w uwielbieniu, żyć w chwale, to żyć w Bogu, w Jego obecności. Patrzeć z Jego perspektywy na wszystko, co przychodzi i wiedzieć, że gdy jestem z Nim, wszystko przyczynia się ku dobremu. Bóg jest Bogiem życia. Chce to życie objawiać Tobie i chce, żebyś Ty to życie objawiał tym, do których Cię posyła.
Módl się dzisiaj, by Twoje życie stawało się Bożym życiem, by Bóg był w nim uwielbiony, byś każdego dnia chodził w chwale Bożej, byś żył w uwielbieniu, byś poprzez swoje życie prowadził też innych do Boga. I uwielbiaj Boga takiego, jakim jest, jakiego Go poznałeś. Wnieś swoje serce ku Niemu i powiedz Mu, jak bardzo Go kochasz. Powiedz Mu to na głębinach Twego serca.